Verslag van de
International Work Assembly
2 -8 juli 2000

 

door Pauline Tiben & Joost van Daalen

 

Van 2 tot en met 8 juli 2000 werd de eerste International Work Assembly gehouden op het landelijk gelegen Studiecentrum de Oxerhof nabij Deventer. Daar verzamelden zich op zondag 2 juli een twintigtal belangstellenden, waaronder mensen uit Noorwegen, Zuid-Afrika en Engeland. Dit samenzijn met mensen in het Werk uit andere landen gaf een bijzondere sfeer.
Zo droeg het internationale karakter, met de daaruit voortvloeiende 'botsing van culturen', bij alle partijen zeer bij tot het doen van ontdekkingen die onder landgenoten doorgaans niet één-twee-drie tot de mogelijkheden behoren.
Onder leiding van Kate en Tinky Brass (UK) werden dagelijks in twee sessies van elk twee uur intensief verschillende movements geoefend. Uit de reacties bleek dat vooral voor de mensen die nog niet eerder met de movements in aanraking waren gekomen de unieke leeromstandigheden zoals verschaft door de movements een openbaring is geweest.
Ervoor en erna waren er periodes van studie, meditatie en fysiek werk (voorbereiden maaltijden, etc.). Een voorbeeld uit de klankoefening die elke ochtend gedaan werd kan hier dienen als illustratie van de algemene sfeer. Zonder piano zong ieder zijn/haar eigen toon, een scala van klanken! Dit werd op diverse manieren samengebracht tot een harmonie. Zo gebeurde dat ook in de dagelijkse gang van zaken. Mensen gaven elkaar alle mogelijke ruimte om 'zichzelf' te zijn, terwijl de eenheid minstens even sterk aanwezig was. En om de muzikale analogie nog verder door te trekken, kan gezegd worden dat waar voor jezelf of met de anderen 'dissonanten' optraden steeds de mogelijkheden lagen voor nieuwe inzichten, zaken waar iets mee gedaan moest worden, oftewel het zetten van een stap.
Een opmerkelijke klank werd geproduceerd door de dame die de scepter zwaaide over de maaltijden. Met eenvoudige middelen wist zij de overige deelnemers aan tafel de meest verrassende (en vreugdevolle) impressies te bezorgen.
Het programma was min of meer flexibel om steeds te kunnen beantwoorden aan de actuele stand van zaken en zodanig opgebouwd dat er aandacht werd besteed aan lichaam, intellect en emotie. Het is duidelijk gebleken dat er op alle niveaus veel Werk is verzet. Dit leidde tot een grotere helderheid, spontaniteit, openheid, verstilling en verdieping van de dagelijkse studie bij allen.